Powiatowa Biblioteka Publiczna w Sieradzu rys. Paweł Duraj, 2014
« Sierpieñ 2017 »
PWSCPSN
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 

Godziny otwarcia

lipiec i sierpień:

Poniedziałek, środa, piątek 1000 - 1800
Wtorek, czwartek 800 - 1600
Sobota - nieczynne

wrzesień - czerwiec:

Poniedziałek, środa, piątek 800 - 1800
Wtorek, czwartek 800 - 1600
Sobota - nieczynne

Newsletter


Kanały RSSKanały RSS

2014-05-21: 64. spotkanie DKK - książka Herty Muller

Członkowie Dyskusyjnego Klubu Książki przystąpili do konkursu "Laudacja dla noblisty", którego organizatorami są Wydawnictwo Czarne i Instytut Książki. W maju zapoznali się z nadesłaną z wydawnictwa książką "Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek" Herty Muller, 21 maja 2014 r. w bibliotece odbyło się spotkanie, podczas którego dyskutowano o książce. Twórczość Herty Muller została oceniona pozytywnie. Klubowicze prześcigali się w cytowaniu ulubionych fragmentów i sformułowań zaczerpniętych z książki. Miłośnicy lektur nie mogli przeoczyć zdania: "Literatura rozmawia z każdym człowiekiem osobno." (s. 20). Esej pt. "Przemówienie na bankiecie noblowskim" stał się okazją do rozmowy na temat nagród literackich.

Druga część majowego spotkania upłynęła na tworzeniu laudacji dla wybranego przez Klubowiczów autora. Na laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury wytypowano Pawła Huelle. W 2012 r. jedno ze spotkań poświęcone było dyskusji o książce "Castorp". Później Klubowicze wzajemnie polecali sobie kolejne pozycje tego autora. Wydana ostatnio powieść "Śpiewaj ogrody" przesądziła o wyborze adresata laudacji. Laudacja zostanie przesłana do organizatorów konkursu. Mamy nadzieję, że ten tekst zachęci innych do zainteresowania się twórczością Pawła Huelle.

Po spotkaniu Pani Wiesława Kruszek napisała recenzję książki "Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek":

Książka Herty Muller zawiera piękne eseje o życiu w Rumunii, dyktaturze Ceausescu i literaturze. Urzekają poetyckie tytuły, zresztą charakterystyczne dla pisarki, nadane mowom dziękczynnym, laudacjom i wykładom:, np. „Spojrzenie małych stacji kolejowych”, „Świecie, świecie, siostro świecie”, „Ale jeśli ktoś zginął, ale wystaje piesek z piany”.

Czytałam i wciąż miałam ochotę notowania kolejnych mądrych zdań o życiu i literaturze.

Herta Muller pisze tak przejmująco o swoim dzieciństwie, studiach, przyjaciołach z Aktionsgruppe Banat, pracy w fabryce maszyn i nękaniu przez agentów Securitate. Nie można pozostać obojętnym wobec jej wspomnień o rodzicach, babci, która śpiewem powstrzymała atak wilków, sparaliżowanym dziadku, któremu ojciec raz w roku przynosił do domu nowo narodzonego cielaka, by mógł na chwilę „mieć twarz rozdartą szczęściem”.

Czytałam powoli tę książkę, próbując wniknąć do świata, w którym, jak pisze noblistka, było się „własnością strachu’, świata, w którym pesymizm nie był dobrze widziany, a zakazane przez dyktaturę piosenki ludowe „przynosiły ulgę mimo przejmującej beznadziei”.

Część esejów autorka poświęca twórcom dla mnie w większości nieznanym. Chętnie przeczytałam o Oskarze Pastiorze, Jurgenie Fuschu, Emilu Cioranie czy Teodorze Kramerze, poznałam fragmenty ich utworów. Zainteresowały mnie zwłaszcza wiersze Pastora, które bardzo trudno przetłumaczyć. Jeden z nich został zacytowany w oryginale i można poddać się jego brzmieniu lub też, korzystając z podpowiedzi, zabawić się w tłumacza. Wolałam zostać przy czytaniu.

„Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek” to książka, do której na pewno będę powracać. Autorka na bankiecie z okazji przyznania jej Nagrody Nobla powiedziała: „Literatura rozmawia z każdym człowiekiem osobno – jest własnością prywatną, która pozostaje w głowie. Nikt nie rozmawia z nami tak wnikliwie jak książka. I niczego w zamian nie oczekując, poza tym, żebyśmy myśleli i czuli”.

Nieustannie czuję potrzebę takich rozmów.

Zdjęcia:

____
* do przeglądania dokumentów PDF niezbędna jest przeglądarka PDF np. Foxit Reader lub Adobe Reader
Powiatowa Biblioteka Publiczna w Sieradzu, Sieradz ul. Żwirki i Wigury 4