Powiatowa Biblioteka Publiczna w Sieradzu rys. Paweł Duraj, 2014
« Czerwiec 2017 »
PWSCPSN
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 

Godziny otwarcia

lipiec i sierpień:

Poniedziałek, środa, piątek 1000 - 1800
Wtorek, czwartek 800 - 1600
Sobota - nieczynne

wrzesień - czerwiec:

Poniedziałek, środa, piątek 800 - 1800
Wtorek, czwartek 800 - 1600
Sobota - nieczynne

Newsletter


Kanały RSSKanały RSS

2015-04-01: 73. spotkanie DKK - książka “Pendereccy: saga rodzinna”

1 kwietnia 2015 r. odbyło się w bibliotece 73. spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki. Po raz pierwszy tematem naszej literackiej dyskusji była książka, która jest wywiadem-rzeką. W książce "Pendereccy: saga rodzinna" zapisane zostały rozmowy, jakie dziennikarze Katarzyna Janowska i Piotr Mucharski przeprowadzili z Elżbietą i Krzysztofem Pendereckimi. Wypowiedzi kompozytora i jego żony podobały się nam. Kompozytor jawi się w nich jako człowiek o wielkiej mądrości życiowej, życzliwy ludziom, domator rozmiłowany w swoim siedlisku i ogrodzie.

 

Po spotkaniu powstały dwie recenzje książki.


Recenzja napisana przez Panią Wiesławę Kruszek:

Recenzja książki „Pendereccy: saga rodzinna”

Krzysztof Penderecki odpowiada na pytania Piotra Mucharskiego, redaktora naczelnego „Tygodnika Powszechnego” i dyrektorki TVP Kultura Katarzyny Janowskiej. Wywiad – rzeka ze światowej sławy kompozytorem uzupełniony jest w części końcowej rozmową z jego żoną. Całość złożyła się na interesującą książkę bogato ilustrowaną zdjęciami.

W dziesięciu rozdziałach Penderecki opowiada o przeszłości, wtajemniczeniach, miłości, miejscu (Lusławicach), pasji, muzyce, historii, dojrzałości, komponowaniu i powrotach. Żałuje, że zbyt późno zaczął interesować się historią swojej rodziny i o wiele spraw nie zdążył już zapytać swych bliskich. Jednak i tak wiele udało mu się odtworzyć. Ciepło wspomina dziadka Roberta Bergera, malarza z zamiłowania, który uczył go nazw drzew po łacinie.

Podkreśla, że jego największą pasją jest muzyka i ogród, który stworzył, a właściwie skomponował w Lusławicach. Porównuje bowiem pisanie muzyki z projektowaniem ogrodu, uważa, że te dwie sfery jego życia świetnie ze sobą współgrają.

Bardzo ciekawie opowiada o swoich kompozycjach, o pierwszych awangardowych utworach, muzyce sakralnej, operach. Wydaje się, że nawet laik może spróbować się odnaleźć w jego wywodach na temat pisania muzyki.

Książka została wydana w roku ukończenia przez kompozytora osiemdziesięciu lat. Jednak artysta wciąż mówi o wielu planach, które ma przed sobą, zarówno tych związanych z komponowaniem jak i Lusławicami, gdzie stworzył Europejskie Centrum Muzyki.

Wiele miejsca poświęca swym bliskim, zwłaszcza żonie Elżbiecie, dzieciom i ukochanej wnuczce Marysi, w której widzi dziedziczkę Lusławic. Zdaje sobie sprawę, że nad rodziną i codziennymi sprawami zawsze czuwała jego żona.

Elżbieta Penderecka zwyczajnie mówi o swej roli towarzyszki życia, która zrezygnowała ze studiów, by być przy boku męża. Prowadziła ciekawe życie, poznała wielkich tego świata, choć rzeczywiście wszystko było podporządkowane sprawom męża. Mogła jednak z czasem i ona zaangażować się w organizację festiwali muzycznych. Na większości zdjęć jest zawsze obok męża.

Książka o Pendereckich jest bardzo ciekawa, na pewno warto ją przeczytać, obejrzeć zdjęcia. Kto wie, może i zachęcić się do bliższego poznania utworów wielkiego kompozytora.

 

Recenzja napisana przez Panią Monikę Wilczek:

Krzysztof Eugeniusz Penderecki to współczesny polski kompozytor, dyrygent, pedagog muzyczny, przedstawiciel polskiej szkoły kompozytorskiej. Był rektorem Akademii Muzycznej w Krakowie. Z okazji swoich osiemdziesiątych urodzin postanowił podarować czytelnikom swoją autobiografię. W książce "Pendereccy: saga rodzinna" opisuje swoje życie zawodowe i prywatne. Między innymi opowiada o rodzicach Zofii i Tadeuszu Pendereckich. Wspomina też dziadków - babcię Ormiankę i dziadka Niemca. Pisze o swojej siostrze Barbrze, o bracie Januszu, a także o swojej żonie, która zawsze mu towarzyszyła i była dobrym organizatorem jego koncertów i spotkań z ludźmi. Wypowiedź Elżbiety Pendereckiej może sugerować, że chwilami czuła się samotna i za bardzo skupiała się na mężu. Ponadto bohater dużo podróżował i spotykał znanych i zdolnych kompozytorów takich jak Luigi Nono, Mikołaj Górecki, Grażyna Bacewicz. Poza muzyką posiadał niewielu przyjaciół. Według mnie w książce jest zbyt mało wiadomości o życiu prywatnym i zainteresowaniach kompozytora. Dowiedziałam się, że lubi drzewa i posiada swój ogród botaniczny. Być może Krzysztof Penderecki nie chciał zdradzać zbyt wielu sekretów ze swojego życia. Książkę czyta się lekko i przyjemnie. Warto po nią sięgnąć.

____
* do przeglądania dokumentów PDF niezbędna jest przeglądarka PDF np. Foxit Reader lub Adobe Reader
Powiatowa Biblioteka Publiczna w Sieradzu, Sieradz ul. Żwirki i Wigury 4